Ο ανασκαμμένος αρχαιολογικός χώρος, που σήμερα έχει αναδειχθεί και είναι επισκέψιμος, καταλαμβάνει έκταση 8 περίπου στρεμμάτων. Η αρχική έκταση της πόλης θα ήταν, ωστόσο, πολύ μεγαλύτερη, καθώς, με βάση τα επιφανειακά ευρήματα, αυτή φαίνεται να επεκτείνεται ψηλότερα στον πυκνοφυτεμένο λόφο. Τμήμα της αρχαίας πόλης είχε επίσης αποκαλυφθεί λίγο χαμηλότερα, στη βόρεια πλαγιά του λόφου, σε ανασκαφή που διενεργήθηκε την περίοδο 1930-1934 από τους αρχαιολόγους Αντώνιο Κεραμόπουλλο και Γεώργιο Μπακαλάκη. Τα αρχιτεκτονικά, ωστόσο, κατάλοιπα της πρώτης αυτής συστηματικής ανασκαφικής έρευνας καταστράφηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 κατά την ανέγερση του ξενοδοχείου Ξενία στην ίδια θέση.

Στο πολεοδομικό σχέδιο της πόλης είναι εμφανείς οι επιρροές  του ρυμοτομικού συστήματος των μεγάλων πόλεων της Μακεδονίας, με αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα την Πέλλα, την πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου. Η πόλη απαρτίζεται από μεγάλα ορθογώνια οικοδομικά τετράγωνα που χωρίζονται από δρόμους, πλάτους 3,00 μ., στην κατεύθυνση Α-Δ και Β-Ν, και άλλους μικρότερους, πλάτους 1,00-1,50 μ., στον άξονα Β-Ν. Μικρότεροι δρόμοι, πλάτους 0,60 μ., χώριζαν τις ιδιοκτησίες και διευκόλυναν την απορροή των ομβρίων υδάτων. Κάτω από τα οδοστρώματα των μεγάλων οδικών αξόνων της πόλης έχουν αποκαλυφθεί αποχετευτικοί κτιστοί αγωγοί που είναι καλυμμένοι συνήθως με λίθινες πλάκες και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι στρωμένοι με κεραμίδες. Μικρότεροι οχετοί μετέφεραν τα ύδατα από τις αυλές και το εσωτερικό των σπιτιών προς τις κεντρικές αποχετεύσεις. Η πόλη διέθετε επιπλέον υδροδοτικό σύστημα, όπως υποδεικνύει η αποκάλυψη πήλινων αγωγών ύδρευσης.

Η κάθε μία από τις οικοδομικές νησίδες περιλαμβάνει τέσσερις έως πέντε κατοικίες, οι οποίες αποτελούνται από τρεις έως πέντε χώρους. Από αυτούς ο ένας, συνήθως ο μεγαλύτερος, έχει προσανατολισμό προς τα ανατολικά και είναι υπαίθριος, διαθέτοντας σε κάποιες περιπτώσεις στοές, στη μία ή και σε περισσότερες πλευρές, με ξύλινα υποστυλώματα. Τα δάπεδά των υπαίθριων αυτών χώρων είναι επιμελημένα, στρωμένα με λίθινες πλάκες, θραύσματα κεραμίδων ή μικρούς λίθους (χαλικόστρωτα). Σε ορισμένους από τους χώρους των κατοικιών αποκαλύφθηκαν εστίες, ωοειδείς ή κυκλικές, διαμέτρου 1,20-1,50 μ. Όλες σχεδόν οι κατοικίες διέθεταν αποθηκευτικούς χώρους με μεγάλα πιθάρια, τοποθετημένα μέσα στο δάπεδο ή σπανιότερα εγκιβωτισμένα σε πεζούλια που κάλυπταν τη μία πλευρά του χώρου. Σε πολλά από αυτά εντοπίστηκαν υπολείμματα καμένων σιτηρών, στη μάζα ορισμένων από τα οποία βρέθηκαν αποτυπωμένες οι βέργες πλεκτών καλαθιών που χρησίμευαν για την αποθήκευσή τους.

Οι τοίχοι των κατοικιών, πλάτους 0,45-0,50 μ., είναι κτισμένοι με αδρά λαξευμένους λίθους, χωρίς συνδετικό υλικό, ως το ύψος του 1,00 μ. περίπου. Το υπόλοιπο τμήμα τους θα ήταν πλίνθινο, όπως πλίνθινοι θα ήταν και μερικοί από τους εσωτερικούς τοίχους. Στις περιπτώσεις όπου η διαμόρφωση του εδάφους το απαιτούσε, οι τοίχοι ήταν πλατύτεροι (0,60-0,80 μ.) και υπερυψωμένοι, έτσι ώστε να βοηθούν την ανδηρωτή διάταξη του οικοδομικού συνόλου της πόλης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι τοίχοι ενισχύονταν επίσης με αντηρίδες. Συχνά οι τοίχοι ήταν επιχρισμένοι με λευκά κονιάματα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις διαπιστώθηκε η χρήση και πολύχρωμων κονιαμάτων. Τα δάπεδα συνήθως ήταν χωμάτινα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ήταν στρωμένα με κομμάτια κεραμιδιών ή μικρές φυσικές ψηφίδες. Υπήρχαν και φρεάτια καθαρισμού των δαπέδων, για τα οποία χρησιμοποιούνταν πήλινα πιθάρια, καλυμμένα με λίθινες πλάκες. Η στέγαση των κατοικιών γινόταν με μεγάλες κεραμίδες λακωνικού τύπου. Ορισμένες από τις κεραμίδες, που θα ήταν τοποθετημένες στο κέντρο της στέγης, διέθεταν μία μεγάλη οπή για τον εξαερισμό των χώρων, αλλά και την παροχή πρόσθετου φωτισμού. 

Η πόλη, εκτός από αγροτικό, είχε και έντονα βιοτεχνικό χαρακτήρα. Σε ορισμένες από τις κατοικίες αποκαλύφθηκαν μεταξύ άλλων τμήματα μεταλλευτικών κλιβάνων, μάζες σιδηροσκωρίας, υπολείμματα σιδηρομεταλλεύματος και κατάλληλα λειασμένοι λίθοι για το ακόνισμα μεταλλικών εργαλείων, που υποδεικνύουν τη λειτουργία εργαστηρίων μεταλλουργίας. Στην πόλη λειτουργούσε παράλληλα τοπικό εργαστήριο κεραμικής, όπως υποδεικνύουν τμήματα μητρών και σφραγίδες για την  παραγωγή ανάγλυφων αγγείων που βρέθηκαν στις ανασκαφές.

Η ανασκαφική έρευνα απέδωσε έναν μεγάλο αριθμό κινητών ευρημάτων, κυρίως πήλινων αγγείων, από τα οποία, όπως και στην περίπτωση της αρχαίας πόλης των Πετρών, ξεχωρίζουν αυτά που φέρουν ανάγλυφο διάκοσμο, φυτικό ή με διηγηματικές παραστάσεις, που απεικονίζουν κυρίως θέματα του Τρωικού Κύκλου, καθώς επίσης πολεμικές και ερωτικές σκηνές. Βρέθηκαν ακόμη, μεταξύ άλλων, πολυάριθμα νομίσματα, γυάλινα αγγεία, σπανιότερα αγγεία από φαγεντιανή, χάλκινα σκεύη, σιδερένια αντικείμενα, κυρίως εργαλεία, αλλά και κλειδιά, εξαρτήματα θυρών, τρίποδες μαγειρικής (πυροστιές) κ.ά. Ο μεγάλος αριθμός γεωργικών εργαλείων και οι μεγάλες ποσότητες αποθηκευμένων σιτηρών βεβαιώνουν την ενασχόληση των κατοίκων της πόλης με τη γεωργία. Επίσης, έχει βρεθεί μεγάλος αριθμό αγνύθων, που υποδεικνύει την ύπαρξη ανεπτυγμένης υφαντουργίας στον οικισμό. Μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλυφθεί κάποιο ιερό, αντικείμενα, ωστόσο, τελετουργικά και με συμβολικό χαρακτήρα που βρέθηκαν στις ανασκαφές μαρτυρούν τη λατρεία θεοτήτων του ελληνικού πανθέου.

Το νεκροταφείο της πόλης βρισκόταν στις υπώρειες της ανατολικής πλαγιάς του λόφου, βορειοδυτικά του σύγχρονου κοιμητηρίου, καθώς εκεί αποκαλύφθηκαν το 1934 λαξευτοί θαλαμωτοί τάφοι των ύστερων ελληνιστικών χρόνων. Δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την οχύρωση του οικισμού. Στο ψηλότερο από τα άνδηρα του λόφου έχουν εντοπιστεί δύο τραπεζιόσχημοι ογκόλιθοι που είναι πολύ πιθανό να ανήκουν σε οχυρωματικό περίβολο.